Blijven de spoken me achtervolgen?

Schijnt achter de wolken nog steeds de zon?

Ramen open, maar de wind is stil.

Kilte vult de ruimte waar het ooit begon.

–

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden,

maar een harde hand brengt heelspraak.

Tijd om de bezem er doorheen te halen,

maar de boog kan niet altijd gespannen staan.

–

Trek aan, stoot af, sta aan, ga af.

Laat los, hou vast, kom terug, sla af.

Open je mond, maar sluit je hart.

Deel wat je voelt, maar sta klaar voor de straf.

–

Door elkaar geschud, door zwaar geschut.

Onvoorspelbaar gebaar, ik krijg geen lucht.

Mijn tenen doen zeer, dragen te lang, te veel,

zichtbare onzichtbaarheid, grijpen mijn keel.

–

In stilte vind ik woorden, in chaos sla ik dicht.

Mijn hoofd stroomt over, daar waar ik niet zwicht.

Gedachten worden donker, alleen kan ik ze aan,

samenzijn voelt als een eenzaam bestaan.

–

Spoken blijken de wolken,

mijn lichaam speelt de wind.

Mijn hart het raam dat opent,

wetend dat liefde altijd overwint.

– Her-writing