Donker is de ziel van de mens met passies die tot aan de horizon rijken.

Zwaar is het hart van de ziel die verder durft te kijken.

Licht is de duisternis die steeds dichter blijkt te lijken.

Honger is het lichaam dat pijnlijk weg ligt te kwijnen.

–

Handstand, hartstand, lichamelijke afstand,

overprikkeld, ondergesneeuwd, onmacht omarmd.

Waar lijnen vervagen, ontstaan harde strepen.

Stille storm, schreeuwende leken, verzwakkende grepen.

–

Zwart is het gat waar ooit het vuur hevig heeft gebrand,

kou neemt toe naarmate de tijd verstrijkt.

Hoop en wanhoop gaan hand in hand,

langzame vreugde verdwijnt en raakt geijkt.

–

Vastgeroest in een lichaam dat niks liever wil,

dan liefde, leven, warmte geven.

Vol is het hoofd dat langzaam bezwijkt,

leeg is de ziel die langzaam vergeet hoe het voelt om te leven.

– Her-writing