De kunst van het loslaten

Ik voel je hete adem in mijn nek, een extase van stroom neemt mijn lichaam over.            Neem me, op je, onder je, in me op. – Laat me ervaren, varen, verdwijnen. Mijn hartslag versnelt, mijn temperatuur laat je stijgen. – Geef me, neem me, mee. – Woorden kom ik te kort om te beschrijven…

Ik voel je hete adem in mijn nek,

een extase van stroom neemt mijn lichaam over.   

       

Neem me,

op je, onder je,

in me op.

Laat me ervaren,

varen,

verdwijnen.

Mijn hartslag versnelt,

mijn temperatuur laat je stijgen.

Geef me,

neem me,

mee.

Woorden kom ik te kort

om te beschrijven waar ik je wil.

Verlangen neemt toe,

waar ik zoveel had willen zeggen.

Klanken verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Mijn stem zwijgt,

mijn adem stokt,

de omgeving is stil.

Voel me,

adem me,

leef me.

Streel mijn huid, zoals alleen jij dat kan,

raak me zachtjes, langzaam en gestaag.

Leef je uit, laat mijn tintelingen stromen.

Zacht wordt harder, sneller, intens,

zicht vervaagt, zo ook mijn grens.

Zelfbeheersing maakt plaats voor overgave.

Pak me,

neem me,

in je op.

Laat me ervaren hoe het voelt te leven,

hoe gretigheid hartstochtelijk wordt.

Nooit voelde het zo heerlijk te worden bezeten.

Nooit gaf mijn controle zo snel op.

Jouw werk is een kunst,

je handen een wonder,

hoe je me streelt

van boven tot onder.

Mijn lichaam als canvas,

jouw lippen het penseel,

glijdend langs mijn dij, zij,

hals en keel.

Mijn hoofd blijft koppig,

maar ik moet wel toegeven,

het voelde nog nooit zo goed,

om me over te geven.

Her-writing

Tags

Plaats een reactie